Na tej kartce, zegar wspaniały,
Kółek, kółek mnóstwo, kształt doskonały.
Złote wskazówki, jak strzały dwie,
Wskażą czas, co w biegu ginie.
Tarcza wybita, jak księżyc blady,
Lecz barwy jej czekają, by je nadać.
Może niebo, w odcieniach błękitu,
Albo słońce, co rozświetla to wszystko.
Zegary mniejsze, jak oczy czujne,
Też czekają na farby, co ożywią je.
Mechanizm skomplikowany, pełen tajemnic,
Każda linia, kółko, to jest ślad wybitny.
Zielenią liści, co rosną wokół,
Lub czerwienią róży, co kwitnie co roku.
Może brązy starego drewna,
Lub srebro metali, co czas odmienia.
W tej maszynie czasu, co w centrum się mieści,
Możesz namalować wszystko, co serce zamieści.
Niech kolory popłyną, jak rzeka rwąca,
Tworząc dzieło sztuki, wprost z duszy wschodząca.
Niech każda z tych części, co wzrok nasz przyciąga,
Zabłyśnie barwami, jak gwiazda drogą wiodąca.
W tym mechanizmie czasu, tak piękny i złożony,
Uwolnij wyobraźnię, aż po horyzonty.
