Oto robot, co błyszczy jak stal,
Ma oczy jak kółka, co wiodą w dal.
Na głowie antenkę, co świat odbiera,
A ciało z mechanizmów, co ciągle się zmienia.
Możesz mu dać pancerz w odcieniach błękitu,
By walczył dzielnie, niczym rycerz ze świtu.
Lub sprawić, że będzie jak słońce złocisty,
Wesoły i jasny, przyjaciel oczywisty.
Łokcie i kolana, złączone zawiasami,
Zmienić możesz w zieleń, co radość daje czasami.
A małe światełka, co świecą w ciemności,
Niech mienią się czerwienią, pełną gorącości.
Robot przyjaciel, gotowy do zabawy,
Niech Twoje kredki stworzą mu barwy trawy.
Lub fiolet, co królewski mu nadaje czar,
W ten piękny dzień, niechaj będzie on Twój dar.
