Oto lisek sprytny, w zwierzętach mistrz,
Z uszkami dużymi, jakby chciał być słysz.
Na kolorowance czeka, w linii czarno-białej,
Byś dał mu kolory, żywe i wspaniałe.
Może ogon ma jak płomień, żółty i czerwony,
A pyszczek jak gwiazdka, lśniący i zielony.
Uszka może mieć błękitne, jak niebo w letni dzień,
A futerko szare, jak mglisty, jesienny cień.
Łapki jego dumne, w czerni i w bieli,
Dodaj im brokatu, by jaśniej się ścielił.
Oczy ma jak węgle, czarne i głębokie,
Ale łuski wokoło, niech będą szerokie,
Tęczowe i jasne, jak tęcza po deszczu,
Niech każdy kontur wypełni się dreszczem,
Kolorów radosnych, wesołych i żywych,
Dla tego liska, co świat widzi krywy.
Niech iskry wokół błyszczą, złotem i srebrem,
A cały obrazek, niech będzie obrazem dobrym.
Maluj śmiało, niechaj kolory się plecą,
By ten lisek wesoły, z radością też świecił!
