W zbroi rycerz stoi dumny,
Gotów do walki, choć nie smutny.
Hełm na głowie, wielki, spory,
W dłoni włócznia, lśniące wzory.
Jego pancerz, pełen zdobień,
Niechaj barwy go ozdobią.
Może zieleń, jak na trawie,
Albo czerwień, niczym w sławie.
Buty mocne, skórzane, brązowe,
A podstawa, kamień surowy.
Na nim ślady, kroki dawne,
Maluj śmiało, serca łaskawe.
Twarz ukryta, oko jedno,
Widać tylko usta rzędem.
Niechaj będą czarne, szczere,
Lub czerwone, niczym pereł.
Cała postać, pełna blasku,
Gotowa na kolorowy kasku.
Niechaj farby, tęczą płyną,
Tworząc obraz – co zachwyca.
Złote detale, gdzie się da,
To kolejna śliczna gra.
Każdy detal, ważny jest,
Maluj dzieło, aż po kres!
