Oto koń piękny, w grzywie falującej,
W okręgu zdobnym, jak w obrazie stojący.
Grzywa jego lśniąca, złocista być może,
A może brunatna, w słońcu jak miedź się mieni.
Oczy jego czarne, głębokie jak noc,
Albo tęczówki jasne, jak letni, słoneczny wzrok.
Ciało dumne, jak gołąb, co lekko się wznosi,
Rumak wspaniały, co serce me unosi.
Kopyta mocne, ziemię w pył obracające,
Może czarne lśniące, a może szare, stare.
Uszy sterczące, w czujności uśpione,
Może różowe w środku, jak płatki róży.
W pyska otwarciu, tęsknota czy krzyk?
Może z pyska ziaje, jak gorący letni wiatr.
Kółka w ozdobie, jak słońca kręgi,
Albo spiralnie w górę, jak zdrój wody płynący.
Kolory dobieraj śmiało, jak tęczy barwy,
Niech koń rozkwitnie, niczym wiosenny kwiat.
Od bieli czystej, po czerni głębinę,
Każdy odcień nada mu życia, magię.
W zieleni łąk niech pasie się powoli,
Albo w błękicie nieba, jak anioł wznieci.
Maluj z radością, sercem pełnym pasji,
Niech ten koń żyje w kolorach, odmieniony,
Jak w legendach starych, mocą malowany!
Kolorowanka: Portret Konia w Kręgu
