Skrzydła rozpostarte w błękitnej toni,
Orzeł dumny, w locie go nie dogoni.
Pióra złociste, w słońcu lśniące,
Brunatne oczy, spoglądające.
Szponów ostrych, co chwytają mocno,
Szarą barwę wiatr niesie, lekko, zwrotnie.
Biała pierś, jak chmurka na niebie,
W locie szybkim przemierza przestrzenie swe.
Czarne znaczenia na skrzydłach kładź,
Zielenią trawy na ziemi uwzględnij sad.
Żółcią słońce niech przyświeca jasno,
W żyłach ptaka, co lata, coraz szybciej, ciasno.
Górskie szczyty w odcieniach szarości,
Wypatruje zdobyczy, pełen swej zwinności.
Kolorów tęczy użyj w myślach swoich,
By orzeł ten ożył w obrazkach twoich.
