Mandala barwna, pełna wdzięku,
Czeka na pociągnięcie pędzla, by w niej
Kolorów tęcza rozkwitła na nowo,
Wzbudzając radość, odganiając troski.
Zielenią liście, jak wiosna ożywione,
Niebieskie niebo, w głębiach zaklęte.
Czerwień jak słońce, co skrywa swe blaski,
Żółty jak złoto, co lśni w porannej rosie.
Fiolet jak zmierzch, co otula swym cieniem,
Pomarańcz jak płomień, co ogrzewa serce.
Każdy kolor to uczucie, myśl ukryta,
W tej mandali pięknej, co świat odmienia.
Wzory faliste, jak strumień rwący,
Kręgi jak życie, co ciągle się toczy.
W tym labiryncie kształtów i linii,
Odnajdziemy spokój i wewnętrzny blask.
Więc chwyć kredki, farby w dłonie swe,
Niech ta mandala barwami zajaśnieje!
Niech każdy pociągnięcie pędzla,
Będzie jak modlitwa, jak piękny sen.
Wprowadź do życia magię kolorów,
Tworząc arcydzieło, co serce poruszy.
Ta mandala czeka, byś ją ożywił,
W harmonii barw, w symfonii piękna.
