Witaj, piękny kwiatku, co rozwijasz się powoli,
Płatki twe otwarte, jak ramiona w czułej mowie.
Może będzie słońce, złoto w środku jaśnieć ma,
Albo rumieniec różu na policzkach kwiatka trwa.
Na łodyżce smukłej wznosisz się ku niebu,
A zielone listki otaczają cię jak w gaju.
Tuż obok też inne, o płatkach promienistych,
Jak gwiazdy na niebie, tańczą w wietrze cichym.
Jedne w purpurze, jak królewski szat,
Inne w bieli czystej, przynosząc spokój w świat.
Może szafir nieba w kielichu się ukryje,
Lub słoneczny uśmiech na wieczór tam wybije.
Kwiatku, bądź kolorowy, jak tęcza po deszczu,
Zieleń liści, czerwień, żółty, błękit w przestrzeni.
Niech każdy pociągnięcie kredki życie ci doda,
Byś rozkwitł najpiękniej, jak wiosenna przyroda.
