Kwitnie piękny kwiat, co wprost oczaruje,
W pastelowych barwach zaraz go malujesz.
Płatki jego miękkie, jak aksamit lśnią,
Różem i fioletem delikatnie grają.
Środek zaś ma złoty, niczym słońca blask,
Żółcienie i pomarańcze, to też piękny czas.
Wokół liści zieleń, soczysta i żywa,
Od jasnej po ciemną, co od razu wzywa.
Może trawki będą niby szmaragdu głębia,
A może wanilią subtelnie się trzęsie.
Niechaj czerwony akcent na łodyżce tkwi,
Lub błękitny na listku, co promień mija.
Każdy pociągnięcie pędzla, to nowy odcień,
Tworzysz arcydzieło, każdy kolor cenniejszy.
Może i brązem ziemi muśniesz zgrabnie,
Gdzie korzenie ukryte, w sekrecie pewnie.
Białe kontury podkreślają kształty,
A barwy na płatkach tańczą jak motyle.
Zieleń głęboka w cieniu się schowała,
A na kantach słońce jasną łunę dała.
Zielony liść z pąkiem, co zaraz się otworzy,
Może szarym deszczem lekko go zmorzyli.
Każdy kolor ma znaczenie, każda plama też,
W tym wspaniałym kwiecie, barwny sen się ściele.
Nawet czarny tusz nada głębi, jeśli z głową go użyjesz,
W ciemnej tonacji listki w cieniu ukryjesz.
Pomarańczowy blask na płatkach, jak ognia żar,
Lekki puder różu, piękny to dar.
Złoty środek błyszczy, przyciąga spojrzenia,
Każdy pędzel, każde pociągnięcie to radość tworzenia.
Fiolet pełen tajemnic, nocą się ukrywa,
A biel czysta i jasna, światłem się zabawia.
Maluj śmiało, niczego się nie lękaj,
Twój własny świat kolorów, w tym kwiecie rozwijaj.
Niechaj będzie barwnie, niechaj będzie pięknie,
W tej cudnej kolorowance, co na stole leży.
Krzywe linie czy proste, to nie ma znaczenia,
Ważne, że tworzysz sztukę, pełną natchnienia.
