Oto piękny kwiat, co barw czeka,
By życie w linie czarne wlać.
Płatki mogą być różowe, jak poranna mgiełka,
Lub złote, jak słońce co wstaje o brzasku.
Środek kwiatu, ten kółko w kropki,
Może być bursztynowy, pełen blasku,
Albo fioletowy, tajemniczy i głęboki.
Łodyga i liście, zielenią okryte,
W odcieniach trawy, soczystej i żywej.
Możesz dodać też niebo błękitne w tle,
Albo chmurki białe, co po nim płyną sobie.
Wyobraźnia niechaj Cię prowadzi,
W świecie barw, co budzi się do życia.
Każdy pociągnięcie pędzlem, każdy ślad kredki,
Tworzy nowy obraz, pełen radości.
Niech ten kwiat rozkwitnie w Twoich dłoniach,
W tęczy kolorów, co rozjaśnią dzień.
Może żółty jak słonecznik, co głową kiwa,
Lub czerwony jak róża, co miłość głosi nam.
Każdy detal, każdy cień, każdy blask,
Zależy od Ciebie, od Twojej wizji.
Koloruj śmiało, niech poniesie Cię natchnienie,
Stwórz arcydzieło, co zachwyci świat!
Niech płatki lśnią niczym drogocenne kamienie,
A liście szeleszczą w wietrze, niczym poezja.
Ten kwiat to pusta płaszczyzna,
Czekająca na Ciebie, by nadać jej sens.
Więc bierz kredki, farby, co masz pod ręką,
I spraw, by ten obraz był najpiękniejszy ze wszystkich.
