Oto żabka, co na liściu siedzi,
W oczach tęcza, serce w niej się rodzi.
Zieleń trawy, błękit nieba, słońce złote,
Daj jej barwy, by rozkwitła jak żywe.
Wokół kwiaty, liście, pnącza wkoło,
Każdy płatek barwny, każdy listek wesoły.
Może fiolet fiołka, może róży czerwień,
Albo żółty słonecznik, co ku słońcu się pnie.
Brązowa ziemia pod jej małymi łapkami,
A na niebie chmurki, białe, puszyste, z barwami.
Może dodać czerwony domek, co blisko stoi,
Lub niebieski strumyk, co swobodnie sobie płynie.
Żabka śpiewa piosenkę, melodię natury,
W kolorach tęczy, jak w wesołej chmury.
Niechaj wszystkie barwy w tym obrazku zatańczą,
By radość i piękno na zawsze w nim zostały.
