Oto kotek, łapki ma już złożone,
Wśród kwitnących roślin jest schroniony.
Oczy jego lśnią jak żółte szafiry,
Gdy światło je złapie, rozwiewa koszmary.
Na futerku paski, w odcieniach brązu,
Można dodać szarości, jakby z przestworzu.
Uszy sterczą czujne, w słuchu doskonałe,
Nasłuchują szeptów, co drzewa im grają.
Wokół kwiecia mnóstwo, w barwach tęczy latają,
Fiołkowe stokrotki i maków się śmieją.
Zielone łodygi ku słońcu się pną,
A wśród liści wodnych błyszczy łagodny cień.
Na wodzie lilie, białe płatki rozwinęły,
Woda gładka, przejrzysta, jak lustro się mieniły.
Można dodać błękitu, by odzwierciedlić niebo,
Lub fioletu głębi, co skrywa się tam gdzieś ledwo.
Kamienie szare leżą, ułożone z gracją,
Wokół nich paprocie, tworzą swą dekorację.
Całość harmonijna, spokój w niej się kryje,
Daj mu kolory życia, niech radość przetrwa.
Niech będzie ten obraz, jak barwny sen kota,
Pełen słońca, ciepła, bez cienia i łotra.
Podaruj mu życie, w kolorach marzenia,
Ten kotek malowany, to czysta przyjemność.
