Wilcza maska groźna, pełna zębów,
Oczy błyszczą, wzrok ma ostry.
Zieleń śmiała wpadnie w brwi,
A czerwony język mocno drży.
Uszy szpiczaste, brąz i beż,
Zdobień tyle, co w lesie ech.
Skóra szara, pysk otwarty,
Wilk z legendy, mocą bogaty.
Czernią kontur podkreślony,
Szarość w środku rozmnożony.
Białe kły jak strzały lecą,
W pyszczku tym wszystkie barwy świecą.
Zieleń, brąz i czerwień śmiała,
W tej masce moc się ukrywała.
Wilcza twarz, co budzi strach,
W kolorach żyje, w rękach, w snach.
Teraz tę maskę ożywiaj,
Kolory dobieraj, nie się wahaj.
Niech moc wilka w barwach drzemie,
W tęczowym blasku, niczym w kremie.
Złotem podkreśl środek oczu,
By błyszczały niczym u zboczu
Słońca promień, co prześwituje,
Wilczą maskę w barwy ukuje.
