W krainie bajek, gdzie kolory śpią,
Dziewczyna z pędzelkiem właśnie już
Tworzy arcydzieła, co w zachwycie
Malują świat, w tęczowym blichtrze.
Włosy jej lśnią jak złote nici,
Sukienka w odcieniach szafiru się mieni.
Błękitne oczy patrzą z oddali,
Gdy pędzel tańczy, cud malując.
Może być jak słońce, co złoci,
Lub jak niebo, co w błękicie tonie.
Zielenią trawę, kwiaty rumieńcem,
A morze szumne, w falach łagodnych.
W jej dłoni ożywa świat cały,
Każdy kolor ma swoje znaczenie.
Odważnie miesza barwy z pasją,
Tworząc obrazy pełne magii.
Niech każdy pociągnięcie pędzla,
Będzie jak piosenka, co duszę wzrusza.
Bo w tej kolorowance, w każdym zakątku,
Ukryta jest radość, piękno i moc.
Więc chwytaj kredki, farby i pędzle,
I daj się ponieść wyobraźni.
Niech świat rozkwitnie w tęczowych barwach,
Dzięki tej dziewczynie, co sztukę tworzy.
