Na łące kwiatów pięknych w krąg,
Rozkwitła jedna, olśniewająca.
Ma płatki białe, niczym śnieg,
Lecz barwy dla niej wybierz sama.
Może żółcienie jak słoneczko,
Lub różem lekki muśnięciem?
A środek – brązem, czy też czernią,
Daj mu faktury, z wielkim wzięciem.
Liście zielone, soczyste, żywe,
Szypułki smukłe, w górę pnące.
Wokół jej inne kwiaty tkwią,
Te małe cuda, cicho lśniące.
Może niebieskim jeden barwisz,
Lub fioletem inną zdobisz.
Pomarańczowy niech rozjaśni,
Gdziekolwiek paleta swą ozdobi.
Podkreśl delikatność tę,
Co w kształcie płatków się ukrywa.
Niech każdy detal w nowej tonacji,
W tej barwnej feerii ożywa.
A trawka na dole, zieloność czysta,
Niebo nad nimi, błękitnie lśni.
Całość kompozycji, niezwykle piękna,
W kolorach naszych radośnie drży.
Stwórz arcydzieło, swą wizją żywą,
Każdy pociągnięcie pędzla twego.
Niech ten obraz, barwami pięknymi,
Zachwyci świat, od pierwszego czego.
