Potwór z paszczą otwartą,
Groźny wygląda, lecz nie straszy.
Zieleń dla grzbietu, dla oczu czerwień,
A w paszczy czarny, co groźnie drży.
Na szyi kolce jak ostry miecz,
Szare mogą być, lub czarne jak noc.
Skóra zielona, z odcieniami brązu,
A kły białe, jak śnieg w zimową noc.
Na tle kwiaty, co w słońcu kwitną,
Żółte i czerwone, co barwy im dam.
Liście zielone, jak trawka na łące,
A niebo niebieskie, by widok był sam.
Ten stwór potężny, o mocy wielkiej,
Kolorami ożyje, z piekła do raju.
Niech farby płyną, niech wyobraźnia działa,
W tej kolorowance, co radość nam da.
Potwór ziejący ogniem, co z paszczy bucha,
Czerwony i żółty, niech będzie kolor.
A łuski zielone, z połyskiem metalu,
By groza i piękno szły razem w parze.
Kwiaty na łące, w kolorach tęczy,
Fiolet, pomarańcz i błękit nieba.
Liście zielone, jak wiosna co budzi,
Wszystko to razem, co malować trzeba.
Niech ten potwór, co strach budzi w sercu,
Stanie się przyjacielem, co w barwach się skryje.
Z czarnym jak węgiel grzbietem i kły jak kość,
Niech wyobraźnia kolorami wszystko ożyje.
