Wojownik dzielny, w kapeluszu stary,
W swej zbroi lśni, jakby z krainy wiary.
Różdżkę w dłoni trzyma, magiczną moc czuje,
Zielenią gałęzi, las go otacza i snuje.
Brązowe rękawice, jak kora drzew solidne,
Sandały stare, szare jak skały wybitne.
Kapelusz z czerwonym pasem, niczym zachód słońca,
Nadaje mu powagi, z każdego złotego kąca.
Złotą zbroję na sobie, niechaj przyozdobi,
Lśniącymi barwami, jak królewskie ozdoby.
Niebieskie oczyska, jak niebo głębokie,
Wpatrzone w przyszłość, na ścieżki dalekie.
Brodę w odcieniach brązu, z nutką siwizny,
Jak korzenie stare, co kryją tajemnicy.
Szarym kolorem buty, odzwierciedlają drogę,
Co przebył ten wojownik, pokonując trwogę.
Niechaj ten obraz ożyje, w barwnym tańcu,
Wojownik gotów do walki, w każdym calu.
Z mocą i odwagą, niechaj każdy pociągnięcie,
Odsłoni jego duszę, w tym kolorowym zaklęcie!
