Oto chomik, słodki jegomość,
Z ochotą go pokolorujesz, o mój drogi gościu!
Jego futerko może być brązowe jak ziemia,
Albo szare jak chmura, co deszczem się ziemia.
Oczy ma czarne jak noc bez księżyca,
Lecz można je zmienić w błękitne jak rzepica.
Uszka zaś mogą być różowe jak różyczka,
Albo jak żółte słoneczko, co świeci z pośmieszka.
Pyszczek ma mały, z wąsikami jak nić,
Można mu dodać rumieńca, co będzie aż bić.
Łapki trzymające jedzonko, co w ustach ma,
Można je pomalować na kolor jagód, co w lesie da.
Brzuszek ma okrągły, jak piłeczka do gry,
Można go pokolorować na biało, jak śnieżne łzy.
Cały jest taki milusi, że aż chce się przytulić,
Więc bierz kredki i zacznij go kolorem kusić.
Niech będzie wesoły i pełen życia,
Twój chomik, dzieło sztuki, bez żadnego ukrycia.
Każdy kolor się nada, każdy ślad po kredce,
Stworzy z niego arcydzieło, na tej białej kartce.
Może być złoty jak skarb ukryty,
Albo zielony jak trawa, co wiosną kwitnie.
Niech fantazja Cię poniesie, niczego nie żałuj,
Bo ten chomik czeka, aż go w barwy odziej.
Zółty jak masło, albo pomarańczowy jak marchewka,
Każdy odcień mu pasuje, nawet ten jak śliwka.
Daj mu serce w kolorach, radość i uśmiech,
A będzie najpiękniejszym chomikiem na świecie, mój miły śmiechu.
